umrzeć

Polaco

umrzeć
pronunciación (AFI)	/ˈũmʒɛʨ̑/ ^ⓘ

Del protoeslavo *umerti.

1

Conjugación de umrzeć paradigma: umrzeć (clase XI, irregular) imperfectivo: umierać [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo	umrzeć
Participio adverbial pretérito	umarłszy
Sustantivo verbal	umarcie
Pretérito impersonal	umarto
Formas personales
Modo indicativo
	ja	ty	on, ona, ono	my	wy	oni, one
Futuro	ja umrę	ty umrzesz	on, ona, ono umrze	my umrzemy	wy umrzecie	oni, one umrą
Pretérito	ja umarłem, umarłam	ty umarłeś, umarłaś	on, ona, ono umarł, umarła, umarło	my umarliśmy, umarłyśmy	wy umarliście, umarłyście	oni, one umarli, umarły
Modo condicional
	ja	ty	on, ona, ono	my	wy	oni, one
Condicional	ja umarłbym, umarłabym	ty umarłbyś, umarłabyś	on, ona, ono umarłby, umarłaby, umarłoby	my umarlibyśmy, umarłybyśmy	wy umarlibyście, umarłybyście	oni, one umarliby, umarłyby
Modo imperativo
	―	(ty)	―	(my)	(wy)	―
Presente	― ―	(ty) umrzyj	― ―	(my) umrzyjmy	(wy) umrzyjcie	― ―
Leyenda: † arcaico, x no normativo, R raro, L literario, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad