urbanicéis
Apariencia
| urbanicéis | |
| seseante (AFI) | [uɾβ̞aniˈsejs] |
| no seseante (AFI) | [uɾβ̞aniˈθejs] |
| silabación | ur-ba-ni-céis |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | ejs |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del plural (vosotros, vosotras) del presente de subjuntivo de urbanizar o de urbanizarse.
- Uso: se emplea también para el imperativo negativo: «no urbanicéis».
- Relacionado: urbanizad (imperativo afirmativo).