Ir al contenido

veritus

De Wikcionario, el diccionario libre
veritus
clásico (AFI) [ˈwɛ.rɪ.tʊs]

Forma verbal

[editar]
1
Participio perfecto activo de vereor.

Declinación

[editar]
Declinación de veritus, verita, veritumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.veritus f.verita n.veritum
Genitivo m.veritī f.veritae n.veritī
Dativo m.veritō f.veritae n.veritō
Acusativo m.veritum f.veritam n.veritum
Ablativo m.veritō f.veritā n.veritō
Vocativo m.verite f.verita n.veritum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.veritī f.veritae n.verita
Genitivo m.veritōrum f.veritārum n.veritōrum
Dativo m.veritīs f.veritīs n.veritīs
Acusativo m.veritōs f.veritās n.verita
Ablativo m.veritīs f.veritīs n.veritīs
Vocativo m.veritī f.veritae n.verita

Referencias y notas

[editar]