veritus
Apariencia
| veritus | |
| clásico (AFI) | [ˈwɛ.rɪ.tʊs] |
Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto activo de vereor.
Declinación
[editar]Declinación de veritus, verita, veritum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. veritus | f. verita | n. veritum |
| Genitivo | m. veritī | f. veritae | n. veritī |
| Dativo | m. veritō | f. veritae | n. veritō |
| Acusativo | m. veritum | f. veritam | n. veritum |
| Ablativo | m. veritō | f. veritā | n. veritō |
| Vocativo | m. verite | f. verita | n. veritum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. veritī | f. veritae | n. verita |
| Genitivo | m. veritōrum | f. veritārum | n. veritōrum |
| Dativo | m. veritīs | f. veritīs | n. veritīs |
| Acusativo | m. veritōs | f. veritās | n. verita |
| Ablativo | m. veritīs | f. veritīs | n. veritīs |
| Vocativo | m. veritī | f. veritae | n. verita |