Ir al contenido

vostè

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  voste, vosté
vostè
central (AFI) [busˈtɛ]
valenciano (AFI) [vosˈte]
baleárico (AFI) [vosˈtə]
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba

Etimología

[editar]

Atestiguado desde el siglo XVI.[1] Compuesto de vostra ('vuestra') y mercè ('merced'). Cognado con el español usted.

Pronombre personal

[editar]
1
Usted.
  • Uso: formal, culto.
  • Ejemplo: 

    «Vostè no és avar ni, desgraciadament, devot de sant Francesc.» «Usted no es avaro ni, desafortunadamente, devoto de san Francisco».Juan Arbó, Sebastià. Tino Costa. 1947.
    Traducción: Juan Arbó, Sebastià. Tino Costa. 1947.

  • Ejemplo: 

    «Si vostè, que coneix tanta gent, em pogués recomanar un fotògraf de confiança «Si usted, que conoce tanta gente, me pudiera recomendar un fotógrafo de confianza».Riera, Carme. Jo pos per testimoni les gavines. 1977.
    Traducción: Riera, Carme. Yo pongo por testigos a las gaviotas. 1977.

Referencias y notas

[editar]
  1. «vostè» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.