monstrare
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
Latín
monstrare
-
- Pronunciación: aún no contamos con la pronunciación de esta palabra. Puedes ayudar al Wikcionario incorporándola de acuerdo al Alfabeto Fonético Internacional.
- Etimología: aún no contamos con la etimología de esta palabra. Puedes ayudar al Wikcionario incorporándola.
[editar] Traducciones
[editar] Verbo
[editar] Conjugación
| indicativo | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primera | segunda | tercera | primera | segunda | tercera | ||
| activo | presente | monstro | monstras | monstrat | monstramus | monstratis | monstrant |
| futuro | monstrabo | monstrabis | monstrabit | monstrabimus | monstrabitis | monstrabunt | |
| imperfecto | monstrabam | monstrabas | monstrabat | monstrabamus | monstrabatis | monstrabant | |
| perfecto | monstravi | monstravisti | monstravit | monstravimus | monstravistis | monstraverunt | |
| pluscuamperfecto | monstraveram | monstraveras | monstraverat | monstraveramus | monstraveratis | monstraverant | |
| futuro perfecto | monstravero | monstraveris | monstraverit | monstraverimus | monstraveritis | monstraverint | |
| pasivo | presente | monstror | monstraris | monstratur | monstramur | monstramini | monstrantur |
| futuro | monstrabor | monstraberis | monstrabitur | monstrabimur | monstrabimini | monstrabuntur | |
| imperfecto | monstrabar | monstrabaris | monstrabatur | monstrabamur | monstrabamini | monstrabantur | |
| perfecto | Se usa monstratus -a, -um y presente indicativo de sum. | ||||||
| pluscuamperfecto | Se usa monstratus -a, -um e imperfecto indicativo de sum. | ||||||
| futuro perfecto | Se usa monstratus -a, -um y futuro indicativo de sum. | ||||||
| subjuntivo | singular | plural | |||||
| primera | segunda | tercera | primera | segunda | tercera | ||
| activo | presente | monstrem | monstres | monstret | monstremus | monstretis | monstrent |
| imperfecto | monstrarem | monstrares | monstraret | monstraremus | monstraretis | monstrarent | |
| perfecto | monstraverim | monstraveris | monstraverit | monstraverimus | monstraveritis | monstraverint | |
| pluscuamperfecto | monstrissem | monstrisses | monstrisset | monstrissemus | monstrissetis | monstrissent | |
| pasivo | presente | monstrer | monstreris | monstretur | monstremur | monstremini | monstrentur |
| imperfecto | monstrarer | monstrareris | monstraretur | monstraremur | monstraremini | monstrarentur | |
| perfecto | Se usa monstratus -a, -um y presente subjuntivo de sum. | ||||||
| pluscuamperfecto | Se usa monstratus -a, -um y imperfecto subjuntivo de sum. | ||||||
| imperativos | activo | pasivo | |||||
| presente (2ª persona) | futuro (2ª persona) | futuro (3ª persona) | presente (2ª persona) | futuro (2ª persona) | futuro (3ª persona) | ||
| singular | monstra | monstrato | monstrato | monstrare | monstror | monstror | |
| plural | monstrate | monstratote | monstranto | monstramini | — | monstrantor | |
| presente | perfecto | futuro | presente | perfecto | futuro | ||
| infinitivos | monstrare | monstravisse | monstraturus esse | monstrari | monstratus esse | monstratum iri | |
| participios | monstrans (monstrantis) | — | monstraturus -ra,-rum | — | monstratus -a,-um | monstrandus -nda,-ndum | |
| gerundio | gerundivo | supino | |||||
| acusativo | genitivo | dativo-ablativo | acusativo | dativo-ablativo | |||
| monstrandum | monstrandi | monstrando | monstrandus -nda,-ndum | monstratum | monstratu | ||