urde
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
urde
Forma verbal[editar]
- 1
- Tercera persona singular de presente de indicativo activo del verbo urdir.
- 2
- Segunda persona singular (tú) de imperativo del verbo urdir.
Información avanzada[editar]
-
- Anagrama: dure
Véase también[editar]
Traducciones[editar]
Euskera
urde
Traducciones[editar]
Sustantivo[editar]
| Indefinido | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
| Absolutivo | urde | urdea | urdeak |
| Ergativo | urdek | urdeak | urdeek |
| Dativo | urderi | urdeari | urdeei |
| Genitivo | urderen | urdearen | urdeen |
| Comitativo | urderekin | urdearekin | urdeekin |
| Benefactivo | urderentzat | urdearentzat | urdeentzat |
| Instrumental | urdez | urdeaz | urdeez |
| Inesivo | urderengan | urdearengan | urdeengan |
| Adlativo | urderengana | urdearengana | urdeengana |
| Adl. extremo | urderenganaino | urdearenganaino | urdeenganaino |
| Ac. adlativo | urderenganantz | urdearenganantz | urdeenganantz |
| Adverbial | urderenganako | urdearenganako | urdeenganako |
| Ablativo | urderengandik | urdearengandik | urdeengandik |
| Partitivo | urderik |
|
|
| Prolativo | urdetzat |
|
|
