dactilógrafo
Apariencia
| dactilógrafo | |
| pronunciación (AFI) | [d̪akt̪iˈloɣ̞ɾafo] |
| silabación | dac-ti-ló-gra-fo |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | o.gɾa.fo |
Etimología
[editar]Sustantivo masculino y femenino
[editar]dactilógrafo ¦ plural: dactilógrafos ¦ femenino: dactilógrafa ¦ femenino plural: dactilógrafas
- 1 Ocupaciones
- Persona que se dedica a la dactilografía (arte de escribir con teclados mecánicos o electrónicos) o tiene pericia en este procedimiento.[1]
- Sinónimo: mecanógrafo
Información adicional
[editar]- Derivados: dactilografía, dactilografiar, dactilográfico, dactilógrafo.
Véase también
[editar]
Wikipedia tiene un artículo sobre dactilografía.
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Rumano: dactilograf (ro) (masculino), dactilografă (ro) (femenino)
- Inglés: typist (en)
- Francés: dactylographe (fr)
- Portugués: dactilógrafo (pt)
- Italiano: dactilografo (it)
- Alemán: Maschinenschreiber (de)
- Catalán: dactilògraf (ca)
- Gallego: dactilógrafo (gl)
- Neerlandés: typist (nl)
- Sueco: maskinskrivare (sv)
- Danés: maskinskriver (da)
- Noruego bokmål: maskinskriver (nb)
- Finés: konekirjoittaja (fi)
- Polaco: maszynista (pl)
- Checo: strojopisec (cs)
- Turco: yazıcı (tr)
- Griego: δακτυλογράφος (el)
- Japonés: タイピスト (ja)
- Chino: 打字员 (zh)
Referencias y notas
[editar]- ↑ «dactilógrafo» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.