diccionari
Apariencia
| diccionari | |
| central (AFI) | [dik.si.uˈna.ɾi] |
| valenciano (AFI) | [dik.si.oˈna.ɾi] |
| baleárico (AFI) | [dik.si.oˈna.ɾi] |
| silabación | dic-cio-na-ri |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
Etimología
[editar]Del latín dictionarium
Sustantivo masculino
[editar]diccionari ¦ plural: diccionaris
- 1
- Diccionario
- Ejemplo:
«La sobrevaloració dels propis mèrits, l’excés d’estima de si mateix, que segons els diccionaris normals és l’orgull, rarament no són sentits com a sobrevaloració i com a excés».→ «La sobrevaloración de los propios méritos, el exceso de estima de sí mismo, que según los diccionarios normales es el orgullo, raramente son sentidos como sobrevaloración y como exceso».Fuster, Joan. Diccionari per a ociosos. 1964.
Traducción: Fuster, Joan. Diccionario para ociosos. 1964.
- Ejemplo:
Véase también
[editar]
Wikipedia en catalán tiene un artículo sobre diccionari.
Occitano
[editar]| diccionari | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del latín dictionarium
Sustantivo masculino
[editar]diccionari ¦ plural: diccionaris
Véase también
[editar]
Wikipedia en occitano tiene un artículo sobre diccionari.