marchités
Apariencia
| marchités | |
| pronunciación (AFI) | [maɾt͡ʃiˈt̪es] |
| silabación | mar-chi-tés |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | es |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (vos) del presente de subjuntivo de marchitar o de marchitarse.
- Uso: se emplea también para el imperativo negativo: «no marchités».
- Relacionado: marchitá (imperativo afirmativo).