obligues
Apariencia
| obligues | |
| pronunciación (AFI) | [oˈβ̞liɣ̞es] |
| silabación | o-bli-gues |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | i.ges |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (tú) del presente de subjuntivo de obligar o de obligarse.
- Uso: se emplea también para el imperativo negativo: «no obligues».
- Relacionado: obliga (imperativo afirmativo).