reluzcáis
Apariencia
| reluzcáis | |
| seseante (AFI) | [relusˈkajs] |
| no seseante (AFI) | [reluθˈkajs] |
| silabación | re-luz-cáis |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | ajs |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del plural (vosotros, vosotras) del presente de subjuntivo de relucir.
- Uso: se emplea también para el imperativo negativo: «no reluzcáis».