urbanicés
Apariencia
| urbanicés | |
| seseante (AFI) | [uɾβ̞aniˈses] |
| no seseante (AFI) | [uɾβ̞aniˈθes] |
| silabación | ur-ba-ni-cés |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | es |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (vos) del presente de subjuntivo de urbanizar o de urbanizarse.
- Uso: se emplea también para el imperativo negativo: «no urbanicés».
- Relacionado: urbanizá (imperativo afirmativo).