arto
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
arto
Sustantivo femenino [editar]
| Singular | Plural |
|---|---|
| arto | artos |
- 1 Botánica.
- Cambronera.[1]
- 2 Botánica.
- Por extensión, nombre que se da a varias plantas espinosas que se emplean para formar setos vivos.[1]
Véase también [editar]
Traducciones [editar]
Traducciones
Referencias [editar]
- ↑ 1,0 1,1 VV. AA. (1914). «arto», en Real Academia Española: Diccionario de la lengua castellana, decimocuarta edición, Madrid: Sucesores de Hernando, pág. 100. Consultado el 05 de septiembre de 2012.
Euskera
arto
Traducciones [editar]
| Indefinido | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
| Absolutivo | arto | artoa | artoak |
| Ergativo | artok | artoak | artoek |
| Dativo | artori | artoari | artoei |
| Genitivo | artoren | artoaren | artoen |
| Comitativo | artorekin | artoarekin | artoekin |
| Benefactivo | artorentzat | artoarentzat | artoentzat |
| Causativo | artorengatik | artoarengatik | artoengatik |
| Instrumental | artoz | artoaz | artoez |
| Inesivo | artotan | artoan | artoetan |
| Separativo | artotako | artoko | artoetako |
| Adlativo | artotara | artora | artoetara |
| Adl. extremo | artotaraino | artoraino | artoetaraino |
| Ac. adlativo | artotarantz | artorantz | artoetarantz |
| Adverbial | artotarako | artorako | artoetarako |
| Ablativo | artotatik | artotik | artoetatik |
| Partitivo | artorik |
|
|
| Prolativo | artotzat |
|
|
Sustantivo inanimado [editar]
- 1
- Maíz
Véase también [editar]
Italiano
arto
Traducciones [editar]
Sustantivo masculino [editar]
| Singular | Plural |
|---|---|
| arto | arti |
- 1 Medicina.
- Miembro articulado, extremidad.