eme
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
eme
Sustantivo femenino [editar]
| Singular | Plural |
|---|---|
| eme | emes |
- 1
- Nombre de la letra m.
Locuciones [editar]
- mandar a la m: Eufemismo por 'mandar a la mierda'
Información avanzada [editar]
- Pares mínimos: emes, ame, emo, queme, meme, teme, reme, efe, eje, ele, elle, ene, eñe, ere, erre, ese
Euskera
eme
Traducciones [editar]
| Indefinido | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
| Absolutivo | eme | emea | emeak |
| Ergativo | emek | emeak | emeek |
| Dativo | emeri | emeari | emeei |
| Genitivo | emeren | emearen | emeen |
| Comitativo | emerekin | emearekin | emeekin |
| Benefactivo | emerentzat | emearentzat | emeentzat |
| Instrumental | emez | emeaz | emeez |
| Inesivo | emerengan | emearengan | emeengan |
| Adlativo | emerengana | emearengana | emeengana |
| Adl. extremo | emerenganaino | emearenganaino | emeenganaino |
| Ac. adlativo | emerenganantz | emearenganantz | emeenganantz |
| Adverbial | emerenganako | emearenganako | emeenganako |
| Ablativo | emerengandik | emearengandik | emeengandik |
| Partitivo | emerik |
|
|
| Prolativo | emetzat |
|
|
Sustantivo [editar]
- 1
- De sexo femenino: hembra.