zulo
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
zulo
[editar] Acepciones
[editar] Sustantivo masculino
| Singular | Plural |
|---|---|
| zulo | zulos |
- 1
- Recinto clandestino para el depósito de bienes o la cautividad de personas
- Ámbito: España
Euskera
zulo
-
- Pronunciación: [zu.lo] (AFI)
- Etimología: aún no contamos con la etimología de esta palabra. Puedes ayudar al Wikcionario incorporándola.
[editar] Traducciones
[editar] Sustantivo
| Indefinido | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
| Absolutivo | zulo | zuloa | zuloak |
| Ergativo | zulok | zuloak | zuloek |
| Dativo | zulori | zuloari | zuloei |
| Genitivo | zuloren | zuloaren | zuloen |
| Comitativo | zulorekin | zuloarekin | zuloekin |
| Benefactivo | zulorentzat | zuloarentzat | zuloentzat |
| Causativo | zulorengatik | zuloarengatik | zuloengatik |
| Instrumental | zuloz | zuloaz | zuloez |
| Inesivo | zulotan | zuloan | zuloetan |
| Separativo | zulotako | zuloko | zuloetako |
| Adlativo | zulotara | zulora | zuloetara |
| Adl. extremo | zulotaraino | zuloraino | zuloetaraino |
| Ac. adlativo | zulotarantz | zulorantz | zuloetarantz |
| Adverbial | zulotarako | zulorako | zuloetarako |
| Ablativo | zulotatik | zulotik | zuloetatik |
| Partitivo | zulorik |
|
|
| Prolativo | zulotzat |
|
|