σελήνη
| σελήνη | |
| clásico (AFI) | [se.lɛ̌ː.nɛː] |
| koiné inicial (AFI) | [seˈle̝.ne̝] |
| koiné final (AFI) | [seˈli.ni] |
| bizantino (AFI) | [seˈli.ni] |
Etimología
[editar]Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Luna
Declinación
[editar]Declinación de σελήνη, σελήνης dialecto: ático tipo: primera declinación, femenino [▲▼]
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominativo | sg. ἡ σελήνη hē selḗnē |
du. τὼ σελήνᾱ tṑ selḗnā |
pl. αἱ σελῆναι hai selênai |
| Genitivo | sg. τῆς σελήνης tês selḗnēs |
du. τοῖν σελήναιν toîn selḗnain |
pl. τῶν σεληνῶν tôn selēnôn |
| Dativo | sg. τῇ σελήνῃ tēî selḗnēi |
du. τοῖν σελήναιν toîn selḗnain |
pl. ταῖς σελήναις taîs selḗnais |
| Acusativo | sg. τὴν σελήνην tḕn selḗnēn |
du. τὼ σελήνᾱ tṑ selḗnā |
pl. τᾱ̀ς σελήνᾱς tā̀s selḗnās |
| Vocativo | sg. ὦ σελήνη ô selḗnē |
du. σελήνᾱ selḗnā |
pl. σελῆναι selênai |