anídate
Apariencia
| anídate | |
| pronunciación (AFI) | [aˈnið̞at̪e] |
| silabación | a-ní-da-te |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.da.te |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (tú) del imperativo afirmativo de anidarse (con el pronombre «te» enclítico).
- Uso: para el negativo se emplea el presente del subjuntivo: «no te anides»