cailleadh
Apariencia
| cailleadh | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Sustantivo masculino y verbal
[editar]| flexión indefinida | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Caso | Singular | |||||||||
| Nominativo | cailleadh | |||||||||
| Vocativo | a chaillte | |||||||||
| Genitivo | caillte | |||||||||
| Dativo | cailleadh | |||||||||
| flexión definida | ||||||||||
| Nominativo | an cailleadh | |||||||||
| Genitivo | an chaillte | |||||||||
| Dativo | leis an gcailleadh don chailleadh | |||||||||
| mutación inicial | ||||||||||
| ||||||||||
- 1
- Sustantivo verbal de caill.
- Ejemplo:
'Bhéarfaidh mise sin duit,' arsa an fathach, 'ach caithfidh achan rud a n-iarrfaidh mise ort a dhéanamh, sin nó an ceann a chailleadh.Seamus Deane. The Field Day anthology of Irish writing vol. 4. Editado por: Angela Bourke. Editorial: NYU Press. 2002. ISBN: 0814799086. OBS.: Irish Women's Writing and Traditions
- Ejemplo:
- 2
- Pérdida, perdición.
- Sinónimo: caill
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Forma pasiva autónoma del pretérito de indicativo de caill.
Referencias y notas
[editar]- ↑ Dictionary of the Irish Language based mainly on Old and Middle Irish materials. Editorial: Royal Irish Academy, eDIL project. 1913.