Ir al contenido

caill

De Wikcionario, el diccionario libre

Gaélico escocés

[editar]
caill
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Del irlandés antiguo coillid ('destruir').[1][2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Perder.

Galés

[editar]
caill
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Sustantivo femenino

[editar]
Mutación Singular Plural
Radical
caill
ceilliau
Suave
gaill
geilliau
Nasal
nghaill
ngheilliau
Aspirada
chaill
cheilliau
1 Anatomía
Testículo.

Véase también

[editar]
caill
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Del irlandés antiguo coillid ('destruir')[1][2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Perder.
  • Ejemplo: 

    Bhí fear bocht fadó ina chónaí ag Cluan Choscartha, agus chaill sé a mheabhair le huireasa agus le trioblóid agus le mór-ainnise, ag féachaint ar a leanaí óga agus a máthair in uireasa agus in mí-ádh.Scéal na dtrí chomhairle.

Conjugación

[editar]
Conjugación de caillprimera conjugación
Formas no personales
Sustantivo verbal cailleadh
Adjetivo verbal caillte
Formas personales
persona singular plural pasiva
autónoma
1.ª 2.ª 3.ª 1.ª 2.ª 3.ª
indicativo
Presente caillim cailleann 
caillir1
cailleann sé,  caillimid cailleann sibh cailleann siad
caillid1
cailltear
Pretérito chaill 
chailleas1
chaill 
chaillis1
chaill sé,  chailleamar chaill sibh
chailleabhair1
chaill siad
chailleadar1
cailleadh
Pretérito imperfecto chaillinn chaillteá chailleadh sé,  chaillimis chailleadh sibh chaillidís chailltí
Futuro caillfidh 
caillfead1
caillfidh 
caillfir1
caillfidh sé,  caillfimid
caillfeam1
caillfidh sibh caillfidh siad
caillfid1
caillfear
Condicional chaillfinn chaillfeá chaillfeadh sé,  chaillfimis chaillfeadh sibh chaillfidís chaillfí
subjuntivo
Presente caille 
caillead1
caille 
caillir1
caille sé,  caillimid caille sibh caille siad
caillid1
cailltear
Pretérito caillinn caillteá cailleadh sé,  caillimis cailleadh sibh caillidís cailltí
Imperativo caillim caill cailleadh sé,  caillimis cailligí caillidís cailltear
1 dialectal

Etimología 2

[editar]

Del irlandés medio coll.[1] Compárese el gaélico escocés call o el manés coayl.

Sustantivo femenino

[editar]
1
Pérdida, perdición.

Declinación

[editar]
Declinación de caill(segunda declinación) []
Singular Plural Singular definido Plural definido
Nominativo sg.caill pl.cailleanna sg. def.an chaill pl. def.na cailleanna
Genitivo sg.caille pl.cailleanna sg. def.na caille pl. def.na gcailleanna
Dativo sg.caill pl.cailleanna sg. def.leis an ngcaill, don chaill pl. def.leis na cailleanna
Vocativo sg.a chaill pl.a chailleanna

Irlandés antiguo

[editar]
caill
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Sustantivo femenino

[editar]
1
Bosque, floresta.

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 Dictionary of the Irish Language based mainly on Old and Middle Irish materials. Editorial: Royal Irish Academy, eDIL project. 1913.
  2. 1 2 Alexander MacBain. An Etymological Dictionary of the Gaelic Language. Editorial: Stirling: E. MacKay. 2.ª ed, 1911.