complures

Latín

complūrēs
pronunciación (AFI)	[komˈpluː.reːs]

Etimología

Del prefijo con- y plurēs.

Adjetivo indeterminado

1

Muchos (varios).

• Uso: se emplea también como sustantivo.

Declinación

Declinación de complūrēs, complūrēs, complūra  tipo: tercera declinación, dos terminaciones [▲▼]

Singular
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. ―	f. ―	n. ―
Genitivo	m. ―	f. ―	n. ―
Dativo	m. ―	f. ―	n. ―
Acusativo	m. ―	f. ―	n. ―
Ablativo	m. ―	f. ―	n. ―
Vocativo	m. ―	f. ―	n. ―
Plural
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. complūrēs	f. complūrēs	n. complūra, complūria
Genitivo	m. complūrium, complūrum	f. complūrium, complūrum	n. complūrium, complūrum
Dativo	m. complūribus	f. complūribus	n. complūribus
Acusativo	m. complūrīs, complūrēs	f. complūrīs, complūrēs	n. complūra, complūria
Ablativo	m. complūribus	f. complūribus	n. complūribus
Vocativo	m. complūrēs	f. complūrēs	n. complūra, complūria