consentire
Apariencia
| consentire | |
| clásico (AFI) | /kon.senˈtiː.re/ |
| eclesiástico (AFI) | /kon.senˈti.re/ |
| silabación | cōn-sen-tī-re |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | iː.re, i.re |
Forma verbal
[editar]- 1
- Infinitivo presente activo de cōnsentiō.[1]
Referencias y notas
[editar]- ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.