flyga
Apariencia
| flyga | |
| pronunciación (AFI) | [ˇflyːɡa] |
Etimología 1
[editar]Del nórdico antiguo fljúga.
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Volar.
Verbo transitivo
[editar]- 2
- Volar, pilotar.
- Ejemplo:
Frivilliga – och mycket erfarna – piloter kommer i helgen också att flyga tolv av SAS Dash8–plan till Köpenhamn och Stockholm för inspektioner.→ Pilotos voluntarios —y muy experimentados— volarán también este fin de semana doce de los aviones Dash8 de SAS hasta Copenhague y Estocolmo para que sean inspeccionados.«Samma fel på norskt plan». 14 sep 2007.
- Ejemplo:
Conjugación
[editar]Declinación de flyga tipo: fuerte, irregular [▲▼]
| Formas no personales | ||||
|---|---|---|---|---|
| Activo | Pasivo | |||
| Infinitivo | flyga | pas. sg. flygas | ||
| Participio pretérito | part. pret. flugen | |||
| Participio presente | part. pres. flygande | |||
| Supino | sup. flugit | pas. sg. flugits | ||
| Formas personales | ||||
| Activo singular | Activo plural | Pasivo singular | Pasivo plural | |
| Presente indicativo | act. sg. flyger | act. pl. flyga | pas. sg. flygs, flyges | pas. pl. flygas |
| Pretérito indicativo | act. sg. flög | act. pl. flögo | pas. sg. flögs | pas. pl. flögos |
| Presente subjuntivo | act. flyge | pas. flyges | ||
| Pretérito subjuntivo | act. flöge | pas. flöges | ||
| Imperativo | act. sg. flyg | act. pl. flygen | pas. sg. flygs | pas. pl. flygens |