gurren
Apariencia
| gurren | |
| pronunciación (AFI) | [ˈgʊrən] |
Etimología
[editar]Verbo intransitivo
[editar]- 2
- Arrullar.
Conjugación
[editar]Conjugación de gurren paradigma: lieben auxiliar: haben (débil, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | gurren | |||||
| Participio presente | gurrend | |||||
| Participio pretérito | gegurrt | |||||
| Zu-infinitivo | ― | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ich | du | er, sie, es | wir | ihr | sie | |
| Presente | ich gurre | du gurrst | er, sie, es gurrt | wir gurren | ihr gurrt | sie gurren |
| Pretérito | ich gurrte | du gurrtest | er, sie, es gurrte | wir gurrten | ihr gurrtet | sie gurrten |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ich | du | er, sie, es | wir | ihr | sie | |
| Presente (1) | ich gurre | du gurrest | er, sie, es gurre | wir gurren | ihr gurret | sie gurren |
| Pretérito (2) | ich gurrte | du gurrtest | er, sie, es gurrte | wir gurrten | ihr gurrtet | sie gurrten |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (du) | ― | (wir) | (ihr) | (Sie) | |
| Presente | ― ― | (du) gurr, gurre | ― ― | (wir) gurren | (ihr) gurrt | (Sie) gurren |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, R raro, L literario, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||