ifreann
Apariencia
| ifreann | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Del gaélico clásico ifern, del latín infernus. Compárese el gaélico escocés ifrinn, iutharn o el manés iurin.
Sustantivo masculino
[editar]- 1 Religión
- Infierno.
- Uso: escrito con mayúsucula inicial referido al infierno cristiano
- Ejemplo:
Sin Ifreann," arsa an rí, "agus is é an Diabhal a bhí sa chasán, agus mura gcoisricfeá thú féin sa mhóimid sin, bheifeá caillte.An rí nach raibh le fáil bháis. 1896.
Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de ifreann (primera declinación, defectivo) [▲▼]