mitre
Apariencia
| mitre | |
| pronunciación (AFI) | [ˈmit̪ɾe] |
| silabación | mi-tre |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | i.tɾe |
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Primera persona del singular (yo) del presente de subjuntivo de mitrar.
- 2
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de subjuntivo de mitrar.
- 3
- Segunda persona del singular (usted) del imperativo de mitrar.
| mitre | |
| pronunciación (AFI) | [mitʁ] |
| longitud silábica | monosílaba |
| rima | itʁ |
Etimología 1
[editar]Del latín mitra.
Sustantivo femenino
[editar]mitre ¦ plural: mitres
- 1 Religión, vestimenta
- Mitra.
Véase también
[editar]| mitre | |
| pronunciación (AFI) | /ˈmaɪtəɹ/ |
Etimología 1
[editar]Del latín mitra.
Sustantivo
[editar]mitre ¦ plural: mitres
Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:i.tɾe
- ES:Formas verbales en subjuntivo
- ES:Formas verbales en imperativo
- Francés
- FR:Palabras monosílabas
- FR:Rimas:itʁ
- FR:Palabras provenientes del latín
- FR:Sustantivos femeninos
- FR:Sustantivos
- FR:Sustantivos regulares
- FR:Religión
- FR:Vestimenta
- Inglés
- EN:Palabras provenientes del latín
- EN:Sustantivos
- EN:Sustantivos contables
- EN:Sustantivos regulares
- EN:Religión
- EN:Vestimenta