piejo
Apariencia
| piejo | |
| pronunciación (AFI) | [ˈpjexo] [piˈexo] |
| silabación | pie-jo[1] |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | e.xo |
Etimología 1
[editar]Del latín tardío pedeculus, y este del latín paediculus, del latín pes, del protoindoeuropeo *pṓds. Compárese el italiano pidocchio o el portugués piolho.

Sustantivo masculino
[editar]piejo ¦ plural: piejos
- 1
- Variante de piojo.
- Uso: subestándar.
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Afrikáans: [1] luis (af).
- Aimara: [1] lap'a (ay).
- Alemán: [1] Laus (de).
- Aragonés: pegollo? (an) (masculino); pedullo? (an) (masculino).
- Bretón: [1] laouenn (br).
- Búlgaro: [1] въшка (bg) “v"shka”.
- Catalán: [1] poll (ca) (masculino).
- Chino: [1] 頭蝨 (zh) “tóushī”.
- Danés: [1] lus (da).
- Esperanto: [1] pediko (eo).
- Finés: [1] täi (fi); [2] päätäi (fi).
- Guaraní: ky? (gn).
- Francés: [1] pou (fr).
- Frisón: [1] lûs (fy).
- Gaélico escocés: [1] mial (gd).
- Galés: [1] lleuen (cy).
- Gallego: [1] piollo (gl).
- Griego: [1] ψείρα (el) “pseíra”.
- Groenlandés: [1] kumak (kl).
- Guaraní: [1] ky (gn).
- Hawaiano: ʻuku? (haw).
- Indonesio: [1] kutu (id).
- Inglés: [1] louse (en).
- Irlandés: [1] míol (ga).
- Islandés: [1] lús (is).
- Italiano: [1] pidocchio (it).
- Klallam: ŋə́scən̕?.
- Kunza: [1] hebir.
- Manés: [1] meeyl (gv).
- Mapuche: [1] ṯüṉ.
- Neerlandés: [1] luis (nl).
- Occitano: pedolh? (oc).
- Polaco: [1] wesz (pl).
- Portugués: [1] piolho (pt).
- Quechua: usa? (qu).
- Rumano: păduche? (ro).
- Somalí: injir? (so).
- Sueco: [1] lus (sv).
- Volapuk: puf? (vo).
Referencias y notas
[editar]- ↑ Para más información sobre las convenciones de hiatos y diptongos, véase esta sección.