Ir al contenido

salvatge

De Wikcionario, el diccionario libre
salvatge
balear (AFI) [səɫˈva.dʒ͡ə]
central (AFI) [səɫˈβa.dʒ͡ə]
occidental (AFI) [saɫˈβa.dʒ͡e]
occidental (AFI) [saɫˈva.dʒ͡e]
variantes salvatgí

Etimología

[editar]

Del provenzal antiguo salvatge ('salvaje'), y este del latín vulgar *salvāticum, del latín silvāticum ('salvaje'), de silvae y -āticum. Atestiguado (en catalán antiguo) desde 1271.

Adjetivo

[editar]

salvatge (invariable en género)¦plural: salvatges

1 Botánica
Salvaje.[1]
2 Zoología
Salvaje.[1]
3 Geografía
Salvaje.[1]
4
Brutal o rudo.
5 Antropología
Salvaje.

Sustantivo masculino y femenino

[editar]

salvatge¦plural: salvatges¦femenino: salvatja¦femenino plural: salvatges

6
Salvaje.

Locuciones

[editar]
Locuciones []

Información adicional

[editar]

Occitano

[editar]
salvatge
pronunciación (AFI) [salˈbad͡ʒe]
variantes sauvatge[2]

Etimología

[editar]

Del provenzal antiguo salvatge ('salvaje'), y este del latín vulgar *salvāticum, del latín silvāticum ('salvaje'), de silvae y -āticum.

Adjetivo

[editar]

salvatge¦plural: salvatges¦femenino: salvatja¦femenino plural: salvatjas, salvatjai

1
Salvaje.

Locuciones

[editar]

Información adicional

[editar]

Provenzal antiguo

[editar]
salvatge
pronunciación falta agregar
grafías alternativas salvage, salvatje

Etimología

[editar]

Del latín vulgar *salvāticum, y este del latín silvāticum ('salvaje'), de silvae y -āticum.

Adjetivo

[editar]
1
Salvage o salvaje.

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 «salvatge» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  2. provenzal