sorprendáis
Apariencia
| sorprendáis | |
| pronunciación (AFI) | [soɾpɾẽn̪ˈd̪ajs] |
| silabación | sor-pren-dáis |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | ajs |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del plural (vosotros, vosotras) del presente de subjuntivo de sorprender o de sorprenderse.
- Uso: se emplea también para el imperativo negativo: «no sorprendáis».
- Relacionado: sorprended (imperativo afirmativo).