amicus
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
Latín
amīcus
Traducciones [editar]
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | amīcus | amīca | amīcum | amīcī | amīcae | amīca |
| Vocativo | amīce | amīca | amīcum | amīcī | amīcae | amīca |
| Acusativo | amīcum | amīcam | amīcum | amīcōs | amīcās | amīca |
| Genitivo | amīcī | amīcae | amīcī | amīcōrum | amīcārum | amīcōrum |
| Dativo | amīcō | amīcae | amīcō | amīcīs | amīcīs | amīcīs |
| Ablativo | amīcō | amīcā | amīcō | amīcīs | amīcīs | amīcīs |
| Grado | Comparativo | Superlativo | ||||
| Masculino | Femenino | Neutro | Masculino | Femenino | Neutro | |
| amīcior | amīcior | amīcius | amīcissimus | amīcissima | amīcissimum | |
Adjetivo [editar]
- 2
- Grato, agradable, placentero.
- Uso: literario
Sustantivo masculino [editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | amīcus | amīcī |
| Vocativo | amīce | amīcī |
| Acusativo | amīcum | amīcōs |
| Genitivo | amīcī | amīcōrum |
| Dativo | amīcō | amīcīs |
| Ablativo | amīcō | amīcīs |
- 3
- Amigo.
- 5
- Partidario, aliado.
Locuciones [editar]
- amicum est mihi: me place
Véase también [editar]
- amica: amiga (raro); meretriz (despectivo)