amiko

De Wikcionario, el diccionario libre
Saltar a: navegación, buscar


Esperanto

amiko
  • Pronunciación:  a.ˈmi.ko (AFI)
  • Etimología: del italiano amico, y este del latín amicus, a su vez de amare y el sufijo -icus


Sustantivo[editar]

Singular Plural
Nominativo amiko amikoj
Acusativo amikon amikojn
1
Amigo
  • "Ejemplos:
"Ĉu vi ŝatus, ke viaj amikoj rakontu ĉion pri vi al nekonato?". Piron, Claude. Gerda malaperis! [referencia incompleta]
"Ĉu vi ne povas pasigi la vesperon kun viaj amikoj? Ha, vi ne havas amikojn?" Matthias, Ulrich. Fajron sentas mi interne [referencia incompleta]

Véase también[editar]