atirantar

De Wikcionario, el diccionario libre
Saltar a: navegación, buscar


Contenido

atirantar
  • Pronunciación:  aún no contamos con la pronunciación de esta palabra. Puedes ayudar al Wikcionario incorporándola de acuerdo al Alfabeto Fonético Internacional.
  • Etimología: aún no contamos con la etimología de esta palabra. Puedes ayudar al Wikcionario incorporándola.


[editar] Acepciones

[editar] Verbo transitivo

1 En Arquitectura.
Asegurar con tirantes.

[editar] Conjugación

Conjugación de atirantar
primera conjugación
Formas no personales
Simples Compuestas
Infinitivo atirantar haber atirantado
Gerundio atirantando habiendo atirantado
Participio atirantado
Formas personales
número singular plural
persona primera segunda tercera primera segunda tercera
Modo indicativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos simples Presente atiranto atirantas1
atirantás2
atiranta atirantamos atirantáis atirantan
Pretérito imperfecto
Bello: Copretérito
atirantaba atirantabas atirantaba atirantábamos atirantabais atirantaban
Pretérito indefinido
Bello: Pretérito
atiranté atirantaste atirantó atirantamos atirantasteis atirantaron
Futuro atirantaré atirantarás atirantará atirantaremos atirantaréis atirantarán
Condicional
Bello: Pospretérito
atirantaría atirantarías atirantaría atirantaríamos atirantaríais atirantarían
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
he atirantado has atirantado ha atirantado hemos atirantado habéis atirantado han atirantado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antecopretérito
había atirantado habías atirantado había atirantado habíamos atirantado habíais atirantado habían atirantado
Pretérito anterior
Bello: Antepretérito
hube atirantado hubiste atirantado hubo atirantado hubimos atirantado hubisteis atirantado hubieron atirantado
Futuro perfecto
Bello: Antefuturo
habré atirantado habrás atirantado habrá atirantado habremos atirantado habréis atirantado habrán atirantado
Condicional perfecto
Bello: Antepospretérito
habría atirantado habrías atirantado habría atirantado habríamos atirantado habríais atirantado habrían atirantado
Modo subjuntivo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Tiempos
simples
Presente atirante atirantes1
atirantés2
atirante atirantemos atirantéis atiranten
Pretérito imperfecto
Bello: Pretérito
atirantara atirantaras atirantara atirantáramos atirantarais atirantaran
atirantase atirantases atirantase atirantásemos atirantaseis atirantasen
Futuro atirantare atirantares atirantare atirantáremos atirantareis atirantaren
Tiempos
compuestos
Pretérito perfecto
Bello: Antepresente
haya atirantado hayas atirantado haya atirantado hayamos atirantado hayáis atirantado hayan atirantado
Pretérito pluscuamperfecto
Bello: Antepretérito
hubiera atirantado hubieras atirantado hubiera atirantado hubiéramos atirantado hubierais atirantado hubieran atirantado
hubiese atirantado hubieses atirantado hubiese atirantado hubiésemos atirantado hubieseis atirantado hubiesen atirantado
Futuro
Bello: Antefuturo
hubiere atirantado hubieres atirantado hubiere atirantado hubiéremos atirantado hubiereis atirantado hubieren atirantado
Modo imperativo yo 1
vos2
él / ella
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos / ellas
ustedes
Presente atirante atiranta1
atirantá2
atirante atirantemos atirantad atiranten


[editar] Traducciones


  • El contenido de este artículo incorpora materiales de: Bails, Benito (1802). Diccionario de Arquitectura Civil, en el dominio público por haber sido publicado con anterioridad a 1927, Madrid: Viuda de Ibarra.
Herramientas personales
Espacios de nombres

Variantes
Acciones
Navegación
Colaboración
Ayuda
Herramientas
Otros idiomas