camino
De Wiktionary, el diccionario libre
Contenido |
[editar]
camino
-
- Pronunciación: [ ka'mi.no ] (AFI)
- Etimología: Del celto-latino camminus
[editar] Acepciones
[editar] Sustantivo masculino
| Singular | Plural |
|---|---|
| camino | caminos |
- 1
- Lugar por el que se transita.
- 2
- Trayectoria de un objeto en movimiento; ruta que se ha de seguir.
- Sinónimos: ruta, trayectoria.
- Ejemplo: ¿Voy por buen camino para llegar a la calle Mayor?
- 3
- Vía rústica y sin pavimentar.
- 4
- Serie de acciones o decisiones que alguien realiza a lo largo del tiempo.
- Uso: figurado.
- Ejemplo: Escogió el camino fácil.
[editar] Compuestos
[editar] Información avanzada
[editar] Traducciones
Traducciones
Categorías: Español | ES:Sustantivos | Español-Afrikáans | Español-Alemán | Español-Asturiano | Español-Búlgaro | Español-Inglés | Español-Inglés antiguo | Español-Azerí | Español-Catalán | Español-Croata | Español-Danés | Español-Francés | Español-Esperanto | Español-Estonio | Español-Euskera | Español-Finés | Español-Frisón | Español-Feroés | Español-Gaélico escocés | Español-Húngaro | Español-Islandés | Español-Italiano | Español-Latín | Español-Mapuche | Español-Maya yucateco | Español-Noruego (bokmål) | Español-Neerlandés | Español-Papiamento | Español-Portugués | Español-Rumano | Español-Ruso | Español-Sami septentrional | Español-Sranan Tongo | Español-Sueco | Español-Swahili | Español-Tagalo | Español-Checo | Español-Turco | Español-Vepsio | Español-Zulú | ES:Sustantivos masculinos