exploit
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
Francés
exploit
-
- Pronunciación: /ɛks.plwa/ (AFI)
- Etimología: del francés medio exploit, y este del francés antiguo esploit, del latín explicitum, un neutro de explicitus, participio pasado de explicare, de ex- y plicare ("plegar"), del protoindoeuropeo *plek-.
Sustantivo masculino[editar]
| Singular | Plural |
|---|---|
| exploit | exploits |
Véase también[editar]
Francés medio
exploit
-
- Pronunciación: ← si puedes, incorpórala: ver cómo.
- Etimología: del francés antiguo esploit, y este del latín explicitum, un neutro de explicitus, participio pasado de explicare, de ex- y plicare ("plegar"), del protoindoeuropeo *plek-.
Sustantivo masculino[editar]
| Singular | Plural |
|---|---|
| exploit | exploits exploitz |
Inglés
exploit
Sustantivo[editar]
| Singular | Plural |
|---|---|
| exploit | exploits |
Verbo[editar]
| 1ª persona | 3ª persona | Pasado | Participio pasado | Gerundio |
|---|---|---|---|---|
| exploit | exploits | exploited | exploited | exploiting |
- 3
- Explotar.
Italiano
exploit
-
- Pronunciación: ← si puedes, incorpórala: ver cómo.
- Etimología: del francés medio exploit, y este del francés antiguo esploit, del latín explicitum, un neutro de explicitus, participio pasado de explicare, de ex- y plicare ("plegar"), del protoindoeuropeo *plek-.
Sustantivo masculino[editar]
Véase también[editar]
Categorías:
- Francés-Español
- FR:Palabras de origen francés medio
- FR:Sustantivos
- FR:Sustantivos masculinos
- Francés medio-Español
- FRM:Palabras de origen francés antiguo
- FRM:Sustantivos
- FRM:Sustantivos masculinos
- Inglés-Español
- EN:Palabras de origen francés
- EN:Sustantivos
- EN:Verbos
- EN:Verbos regulares
- Italiano-Español
- IT:Palabras de origen francés medio
- IT:Sustantivos
- IT:Sustantivos masculinos