interjección
De Wiktionary, el diccionario libre
Contenido |
[editar]
interjección
-
- Etimología: Del latín interjectio, "intercalación"
[editar] Acepciones
[editar] Sustantivo femenino
| Singular | Plural |
|---|---|
| interjección | interjecciones |
- 1 En Gramática
- Voz que expresa alguna impresión súbita —como asombro, sorpresa, dolor, etc.—, sin mostrar conexión sintáctica con el resto del enunciado, poseyendo sentido holofrástico. Muchas veces muestran peculiaridades articulatorias, empleando fonemas que no aparecen regularmente en la lengua, como el chasquido de la lengua, usado para expresar desagrado o impaciencia.
[editar] Véase también
Wikipedia tiene un artículo sobre interjección.- exclamación
- jaculatoria
[editar] Traducciones
Traducciones
|
|
Categorías: Español | Palabras de origen latino | Español-Afrikáans | Español-Alemán | Español-Búlgaro | Español-Catalán | Español-Mandarín | Español-Chuvasio | Español-Coreano | Español-Danés | Español-Esperanto | Español-Finés | Español-Francés | Español-Gaélico escocés | Español-Gallego | Español-Ido | Español-Inglés | Español-Italiano | Español-Japonés | Español-Latín | Español-Neerlandés | Español-Noruego (bokmål) | Español-Noruego (nynorsk) | Español-Polaco | Español-Portugués | Español-Ruso | Español-Sueco | Español-Turco | ES:Sustantivos femeninos | ES:Lingüística