signum
De Wikcionario, el diccionario libre
Contenido |
Latín
signum
-
- Pronunciación: [ ˈsɪŋ.nũː ] (latín clásico, AFI)
- Etimología: del protoitálico *sekno-, y este del protoindoeuropeo *sek(h₂)- ("cortar") y el sufijo -no.[1] Relacionado con secō, -āre ("cortar"), que implica un deslizamiento semántico a *sek-no- "lo que está cortado", "tallado".[1] Compárese el hitita šākk-ⁱ/šakk- ("saber", "prestar atención a") y el eslavo eclesiástico antiguo sěšti ("cortar").[1]
Sustantivo neutro [editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | signum | signa |
| Vocativo | signum | signa |
| Acusativo | signum | signa |
| Genitivo | signī | signōrum |
| Dativo | signō | signīs |
| Ablativo | signō | signīs |
- 1
- Signo, señal, marca.
- Ejemplo:
- "Signum est, quod sub sensum aliquem cadit et quiddam significat, quod ex ipso profectum videtur". - "Un signo es algo que se ofrece a los sentidos, y que significa algo que resulta directamente evidente". Cicerón, De Inventione, I, 30, 47ss.
- 3
- Sobrenombre, mote, epíteto.
- 4 Milicia.
- Enseña, estandarte.
- 8
- Imagen, representación, figura.
- 9
- Sello.
- 10
- Constelación.
Véase también [editar]
Wikipedia en latín tiene un artículo sobre signum- Lewis, Charlton T. & Short, Charles (1879). "signum". En: A Latin Dictionary. Oxford: Clarendon Press
Referencias y notas [editar]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 de Vaan, Michiel (2008) Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Leiden: Brill, p. 563. ISBN 978-90-04-16797-1