aaronita
Apariencia
| aaronita | |
| pronunciación (AFI) | [aaɾoˈnit̪a] |
| silabación | a-a-ro-ni-ta |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | i.ta |
Etimología
[editar]Adjetivo
[editar]aaronita (invariable en género) ¦ plural: aaronitas
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]| aaronita | |
| brasilero (AFI) | /a.a.ɾõˈni.tɐ/ |
| europeo (AFI) | /ɐ.ɐ.ɾuˈni.tɐ/ |
| silabación | a-a-ro-ni-ta |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | i.tɐ |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Adjetivo
[editar]- 1
- Aaronita.
Referencias y notas
[editar]- ↑ Eduardo de Echegaray. «aaronita» en Diccionario general etimológico de la lengua española tomo 1. Página 8. Editado por: D. José María Faquineto. Editorial: Álvarez hermanos. Madrid, 1887.
- ↑ «aaronita» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 1. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras pentasílabas
- ES:Rimas:i.ta
- ES:Palabras con el sufijo -ita
- ES:Palabras de origen epónimo
- ES:Adjetivos
- ES:Lemas
- Lemas
- ES:Adjetivos invariables en género
- ES:Historia
- ES:Religión
- Portugués
- PT:Palabras llanas
- PT:Palabras pentasílabas
- PT:Rimas:i.tɐ
- PT:Palabras de etimología sin precisar
- PT:Adjetivos
- PT:Lemas