abalienatio
| abalienatio | |
| clásico (AFI) | /ab.a.li.eːˈnaː.ti.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ab.a.li.eˈna.ti.o/ |
| silabación | ab-a-li-ē-nā-ti-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | heptasílaba |
| rimas | a.ti.o, aː.ti.oː |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo femenino
[editar]- 2
- Abandono.
- 4
- Aversión.
Declinación
[editar]Declinación de abaliēnātiō, abaliēnātiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. abaliēnātiō | pl. abaliēnātiōnēs |
| Genitivo | sg. abaliēnātiōnis | pl. abaliēnātiōnum |
| Dativo | sg. abaliēnātiōnī | pl. abaliēnātiōnibus |
| Acusativo | sg. abaliēnātiōnem | pl. abaliēnātiōnēs |
| Ablativo | sg. abaliēnātiōne | pl. abaliēnātiōnibus |
| Vocativo | sg. abaliēnātiō | pl. abaliēnātiōnēs |