aie
Apariencia
Finés
[editar]| aie | |
| pronunciación (AFI) | [ˈɑ̝i̯e̞] |
| silabación | ai-e |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | ɑi̯e |
Etimología
[editar]ai-/aj- (la raíz genitiva singular de aika) + -e (sufijo nominal)
Sustantivo
[editar]Información adicional
[editar]Declinación
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | aie | aikeet |
| Genitivo | aikeen | aikeiden aikeitten |
| Partitivo | aietta | aikeita |
| Inesivo | aikeessa | aikeissa |
| Esivo | aikeena | aikeina |
| Elativo | aikeesta | aikeista |
| Ilativo | aikeeseen | aikeisiin aikeihin |
| Adesivo | aikeella | aikeilla |
| Adlativo | aikeelle | aikeille |
| Abesivo | aikeetta | aikeitta |
| Traslativo | aikeeksi | aikeiksi |
| Instructivo | aikein | |
| Comitativo | aikeineen |
| aie | |
| pronunciación (AFI) | /ɛ/ |
| homófonos | es, est, aies, ait, aient |
Forma verbal
[editar]- 1
- Primera persona del singular (je) del presente de subjuntivo de avoir
- 2
- Segunda persona del singular (tu) del imperativo de avoir