acusativo
Apariencia
| acusativo | |
| pronunciación (AFI) | [akusaˈt̪iβ̞o] ⓘ |
| silabación | a-cu-sa-ti-vo |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| parónimos | adhesivo |
| rima | i.bo |
Etimología
[editar]Del latín accusatīvus,[1] de accūsō, accūsāre, compuesto de ad ('hacia') y causa, causae.
Sustantivo masculino
[editar]acusativo ¦ plural: acusativos
- 1 Lingüística
- Uno de los casos gramaticales para el sintagma nominal, donde generalmente se marca el objeto directo de la acción indicada por el verbo, así como el complemento de algunas preposiciones.[1]
- Relacionados: ablativo, absolutivo, dativo, ergativo, genitivo, locativo, nominativo, vocativo.
Información adicional
[editar]Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1] Akkusativ (de)
- Búlgaro: [1] винителен (bg)
- Francés: [1] accusatif (fr) (masculino)
- Griego: [1] αιτιατική (el) “aitiatikí” (femenino)
- Inglés: [1] accusative (en)
- Italiano: [1] accusativo (it)
- Japonés: [1] 対格 (ja) “たいかく, taikaku”
- Mongol: [1] заах (mn)
- Polaco: [1] biernik (pl) (masculino)
- Portugués: [1] acusativo (pt)
- Ruso: [1] винительный (ru) “vinitel'nyj”
- Turco: [1] belirtme durumu (tr)
- Volapuk: [1] kusatif (vo)