accuso
| accūsō | |
| clásico (AFI) | [akˈkuː.soː] |
| variantes | adcūsō |
Etimología
[editar]Verbo transitivo
[editar]Locuciones
[editar]Locuciones con accūsō [▲▼]
- cāsus accūsandī[1] - caso acusativo (gramática)
Conjugación
[editar]Conjugación de accūsō, accūsāre, accūsāvī, accūsātum (primera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | accūsāre, accūsāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | accūsārī | |||||
| Participio activo | accūsāns, accūsātūrus | |||||
| Participio pasivo | accūsandus, accūsātus | |||||
| Gerundio | accūsandī, accūsandō, accūsandum | |||||
| Supino | accūsātum, accūsātū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego accūsō | tū accūsās | is, ea, id accūsat | nōs accūsāmus | vōs accūsātis | eī, eae, ea accūsant |
| Pretérito imperfecto | ego accūsābam | tū accūsābās | is, ea, id accūsābat | nōs accūsābāmus | vōs accūsābātis | eī, eae, ea accūsābant |
| Futuro | ego accūsābō | tū accūsābis | is, ea, id accūsābit | nōs accūsābimus | vōs accūsābitis | eī, eae, ea accūsābunt |
| Pretérito perfecto | ego accūsāvī | tū accūsāvistī | is, ea, id accūsāvit | nōs accūsāvimus | vōs accūsāvistis | eī, eae, ea accūsāvērunt, accūsāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego accūsāveram | tū accūsāverās | is, ea, id accūsāverat | nōs accūsāverāmus | vōs accūsāverātis | eī, eae, ea accūsāverant |
| Futuro perfecto | ego accūsāverō | tū accūsāveris | is, ea, id accūsāverit | nōs accūsāverimus | vōs accūsāveritis | eī, eae, ea accūsāverint |
| Presente pasivo | ego accūsor | tū accūsāris, accūsāre | is, ea, id accūsātur | nōs accūsāmur | vōs accūsāminī | eī, eae, ea accūsantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego accūsābar | tū accūsābāris, accūsābāre | is, ea, id accūsābātur | nōs accūsābāmur | vōs accūsābāminī | eī, eae, ea accūsābantur |
| Futuro pasivo | ego accūsābor | tū accūsāberis, accūsābere | is, ea, id accūsābitur | nōs accūsābimur | vōs accūsābiminī | eī, eae, ea accūsābuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego accūsem | ut tū accūsēs | ut is, ut ea, ut id accūset | ut nōs accūsēmus | ut vōs accūsētis | ut eī, ut eae, ut ea accūsent |
| Pretérito imperfecto | ut ego accūsārem | ut tū accūsārēs | ut is, ut ea, ut id accūsāret | ut nōs accūsārēmus | ut vōs accūsārētis | ut eī, ut eae, ut ea accūsārent |
| Pretérito perfecto | ut ego accūsāverim | ut tū accūsāverīs | ut is, ut ea, ut id accūsāverit | ut nōs accūsāverīmus | ut vōs accūsāverītis | ut eī, ut eae, ut ea accūsāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego accūsāvissem | ut tū accūsāvissēs | ut is, ut ea, ut id accūsāvisset | ut nōs accūsāvissēmus | ut vōs accūsāvissētis | ut eī, ut eae, ut ea accūsāvissent |
| Presente pasivo | ut ego accūser | ut tū accūsēris, accūsēre | ut is, ut ea, ut id accūsētur | ut nōs accūsēmur | ut vōs accūsēminī | ut eī, ut eae, ut ea accūsentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego accūsārer | ut tū accūsārēris, accūsārēre | ut is, ut ea, ut id accūsārētur | ut nōs accūsārēmur | ut vōs accūsārēminī | ut eī, ut eae, ut ea accūsārentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) accūsā | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) accūsāte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) accūsātō | (is, ea, id) accūsātō | ― ― | (vōs) accūsātōte | (eī, eae, ea) accūsantō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) accūsāre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) accūsāminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) accūsātor | (is, ea, id) accūsātor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) accūsantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||