arrantzale

Vasco

arrantzale
pronunciación (AFI)	/a.ran.t͡s̻a.le/ ⓘ
silabación	a-rran-tza-le
longitud silábica	tetrasílaba

Etimología

Compuesto de arrantza ('pesca') y zale ('amante').

Sustantivo animado

1

Pescador.

• Sinónimos: arrantzari, arrainkari

Adjetivo

2

Pescador.

• Sinónimos: arrantzari, arrainkari

Véase también

• Wikipedia en vasco tiene un artículo sobre arrantzale.

Declinación

Declinación de arrantzale  tipo: sustantivo animado [▲▼]

	Indefinido	Singular	Plural	Proximal
Absolutivo	indef. arrantzale	sg. arrantzalea	pl. arrantzaleak	prox. arrantzaleok
Ergativo	indef. arrantzalek	sg. arrantzaleak	pl. arrantzaleek	prox. arrantzaleok
Dativo	indef. arrantzaleri	sg. arrantzaleari	pl. arrantzaleei	prox. arrantzaleoi
Gen. posesivo	indef. arrantzaleren	sg. arrantzalearen	pl. arrantzaleen	prox. arrantzaleon
Comitativo	indef. arrantzalerekin	sg. arrantzalearekin	pl. arrantzaleekin	prox. arrantzaleokin
Causativo	indef. arrantzalerengatik	sg. arrantzalearengatik	pl. arrantzaleengatik	prox. arrantzaleongatik
Benefactivo	indef. arrantzalerentzat	sg. arrantzalearentzat	pl. arrantzaleentzat	prox. arrantzaleontzat
Instrumental	indef. arrantzalez	sg. arrantzaleaz	pl. arrantzaleez	prox. arrantzaleotaz
Inesivo	indef. arrantzalerengan	sg. arrantzalearengan	pl. arrantzaleengan	prox. arrantzaleongan
Ablativo	indef. arrantzalerengandik	sg. arrantzalearengandik	pl. arrantzaleengandik	prox. arrantzaleongandik
Adlat. simple	indef. arrantzalerengana	sg. arrantzalearengana	pl. arrantzaleengana	prox. arrantzaleongana
Adlat. comp.	indef. arrantzalerenganako	sg. arrantzalearenganako	pl. arrantzaleenganako	prox. arrantzaleonganako
Adlat. final	indef. arrantzalerenganaino	sg. arrantzalearenganaino	pl. arrantzaleenganaino	prox. arrantzaleonganaino
Adlat. direcc.	indef. arrantzalerenganantz	sg. arrantzalearenganantz	pl. arrantzaleenganantz	prox. arrantzaleonganantz
Partitivo	indef. arrantzalerik	―	―	―
Prolativo	indef. arrantzaletzat	―	―	―