chaya
Apariencia
| chaya | |
| no sheísta (AFI) | [ˈt͡ʃaʝa] |
| sheísta (AFI) | [ˈt͡ʃaʃa] |
| zheísta (AFI) | [ˈt͡ʃaʒa] |
| silabación | cha-ya |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | a.ʃa, a.ʝa, a.ʒa |
Etimología
[editar]Epónimo: Chaya, mujer que, de acuerdo a la leyenda, se quitó la vida al fracasar en un amor no correspondido. del quechua chaya.[1]
Sustantivo femenino
[editar]chaya ¦ plural: chayas
- 1
- Carnaval.
- Ámbito: La Rioja (Argentina), Catamarca.
Información adicional
[editar]- Derivado: chayar.
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de chayar.
- 2
- Segunda persona del singular (tú) del imperativo de chayar.
Referencias y notas
[editar]- ↑ «La Chaya, la fiesta ancestral que une al pueblo riojano». Secretaría de Cultura. 09 feb 2018. Obtenido de: https://www.cultura.gob.ar/la-chaya-la-fiesta-ancestral-que-une-al-pueblo-riojano_5331/.