deireadh

Irlandés

deireadh
pronunciación	falta agregar

Etimología 1

Del irlandés antiguo deired. Compárese el gaélico escocés deireadh o el manés jerrey.

Sustantivo masculino

1

Fin, final.

• Ejemplo: 

  D'aithníos sa mhála beag istigh
  An smidiú deiridh —
  Cíor, scáthán, béaldath, chuimlíos é sin
  Ar thóir íomhá do bheola.
  Chuimlíos lem leiceann é —
  An phóg dheireanach.Helen Soraghan Dwyer. Still - Faire. Capítulo Críoch. Editorial: Lapwing Publications. Belfast, 2010. ISBN: 9781907276422. OBS.: Irish translation by Bernadette Nic an tSaoir

• Ejemplo: 

  CUID II - TÁTAIL AGUS MOLTAÍ // Le linn deireadh na naíoú aoise dhéag agus le linn na fichiú aoise ba chuid den clár oibre don neamhspleachas é feachtas athbheochan na Gaeilge.Micheál Mac Gréil. The Irish language and the Irish people. Editorial: Survey and Research Unit, Department of Sociology, National University of Ireland Maynooth. 2009. OBS.: Report on the Attitudes towards, Competence in and Use of the Irish Language in the Republic of Ireland in 2007-'08

2 Náutica

Popa.

• Sinónimo: posta.

Locuciones

• deireadh seachtaine ('fin de semana')
• Deireadh Fómhair ('octubre')

Véase también

• deireanach

Declinación

Declinación de deireadh  (primera declinación, fuerte) [▲▼]

	Singular	Plural	Singular definido	Plural definido
Nominativo	sg. deireadh	pl. deirí	sg. def. an deireadh	pl. def. na deirí
Genitivo	sg. deiridh	pl. deirí	sg. def. an deiridh	pl. def. na ndeirí
Dativo	sg. deireadh	pl. deirí	sg. def. leis an deireadh, don deireadh	pl. def. leis na deirí
Vocativo	sg. a dheiridh	pl. a dheirí	―	―

Forma flexiva

Forma verbal

1

Forma analítica del pretérito imperfecto de indicativo de abair.

2

Forma analítica del pretérito de subjuntivo de abair.