idiolect
Apariencia
| idiolect | |
| pronunciación (AFI) | /ˈɪd.i.əʊ̯.lɛkt/ /ˈɪd.i.ə.lɛkt/ /ˈɘ.di.ɐʉ.lekt/ |
Etimología
[editar]Sustantivo
[editar]idiolect ¦ plural: idiolects
- 1 Lingüística
- Idiolecto.
Véase también
[editar]Rumano
[editar]| idiolect | |
| pronunciación (AFI) | /i.djo.lekt/ |
| silabación | i-dio-lect |
| longitud silábica | trisílaba |
Etimología
[editar]Del inglés idiolect.
Sustantivo neutro
[editar]- 1 Lingüística
- Idiolecto.
Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de idiolect (regular) [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nom./acc. indefinido | sg. idiolect | pl. idiolecte |
| Gen./dat. indefinido | sg. idiolect | pl. idiolecte |
| Nom./acc. definido | sg. idiolectul | pl. idiolectele |
| Gen./dat. definido | sg. idiolectului | pl. idiolectelor |
| Vocativo | sg. idiolectule | pl. idiolectelor |