komenciĝi
| komenciĝi | |
| pronunciación (AFI) | [komenˈt͡sid͡ʒi] |
Etimología
[editar]Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Empezar.
Conjugación
[editar]Conjugación de komenciĝi (regular) [▲▼]
| Infinitivo | komenciĝi | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | komenciĝus | ||
| Imperativo | komenciĝu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. komenciĝas | pret. komenciĝis | fut. komenciĝos |
| Part. activo | pres. komenciĝanta, komenciĝantaj, komenciĝantan, komenciĝantajn | pret. komenciĝinta, komenciĝintaj, komenciĝintan, komenciĝintajn | fut. komenciĝonta, komenciĝontaj, komenciĝontan, komenciĝontajn |
| Part. activo nominal | pres. komenciĝanto, komenciĝantoj, komenciĝanton, komenciĝantojn | pret. komenciĝinto, komenciĝintoj, komenciĝinton, komenciĝintojn | fut. komenciĝonto, komenciĝontoj, komenciĝonton, komenciĝontojn |
| Part. activo adverbial | pres. komenciĝante | pret. komenciĝinte | fut. komenciĝonte |