kuiri
| kuiri | |
| pronunciación (AFI) | /kuˈi.ri/ |
| silabación | ku-i-ri |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | i.ri |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Cocinar.
Conjugación
[editar]Conjugación de kuiri (regular) [▲▼]
| Infinitivo | kuiri | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | kuirus | ||
| Imperativo | kuiru | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. kuiras | pret. kuiris | fut. kuiros |
| Part. activo | pres. kuiranta, kuirantaj, kuirantan, kuirantajn | pret. kuirinta, kuirintaj, kuirintan, kuirintajn | fut. kuironta, kuirontaj, kuirontan, kuirontajn |
| Part. activo nominal | pres. kuiranto, kuirantoj, kuiranton, kuirantojn | pret. kuirinto, kuirintoj, kuirinton, kuirintojn | fut. kuironto, kuirontoj, kuironton, kuirontojn |
| Part. activo adverbial | pres. kuirante | pret. kuirinte | fut. kuironte |
| Part. pasivo | pres. kuirata, kuirataj, kuiratan, kuiratajn | pret. kuirita, kuiritaj, kuiritan, kuiritajn | fut. kuirota, kuirotaj, kuirotan, kuirotajn |
| Part. pasivo nominal | pres. kuirato, kuiratoj, kuiraton, kuiratojn | pret. kuirito, kuiritoj, kuiriton, kuiritojn | fut. kuiroto, kuirotoj, kuiroton, kuirotojn |
| Part. pasivo adverbial | pres. kuirate | pret. kuirite | fut. kuirote |