lerni
| lerni | |
| pronunciación (AFI) | [ˈleɾ.ni] |
Etimología
[editar]Del alemán lernen.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Aprender.
Conjugación
[editar]Conjugación de lerni (regular) [▲▼]
| Infinitivo | lerni | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | lernus | ||
| Imperativo | lernu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. lernas | pret. lernis | fut. lernos |
| Part. activo | pres. lernanta, lernantaj, lernantan, lernantajn | pret. lerninta, lernintaj, lernintan, lernintajn | fut. lernonta, lernontaj, lernontan, lernontajn |
| Part. activo nominal | pres. lernanto, lernantoj, lernanton, lernantojn | pret. lerninto, lernintoj, lerninton, lernintojn | fut. lernonto, lernontoj, lernonton, lernontojn |
| Part. activo adverbial | pres. lernante | pret. lerninte | fut. lernonte |
| Part. pasivo | pres. lernata, lernataj, lernatan, lernatajn | pret. lernita, lernitaj, lernitan, lernitajn | fut. lernota, lernotaj, lernotan, lernotajn |
| Part. pasivo nominal | pres. lernato, lernatoj, lernaton, lernatojn | pret. lernito, lernitoj, lerniton, lernitojn | fut. lernoto, lernotoj, lernoton, lernotojn |
| Part. pasivo adverbial | pres. lernate | pret. lernite | fut. lernote |