procrastina
Apariencia
| procrastina | |
| pronunciación (AFI) | [pɾokɾasˈt̪ina] |
| silabación | pro-cras-ti-na |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.na |
Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de procrastinar.
- 2
- Segunda persona del singular (tú) del imperativo de procrastinar.
Rumano
[editar]| procrastina | |
| pronunciación (AFI) | /pro.kras.ti.na/ |
| silabación | pro-cras-ti-na |
| longitud silábica | tetrasílaba |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Verbo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de procrastina (primera conjugación, incoativo, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | procrastina | |||||
| Gerundio | procrastinând | |||||
| Participio | procrastinat | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| eu, io | tu | el, ea | noi | voi | ei, ele | |
| Presente | eu, io procrastinez | tu procrastinezi | el, ea procrastinează | noi procrastinăm | voi procrastinați | ei, ele procrastinează |
| Pretérito imperfecto | eu, io procrastinam | tu procrastinai | el, ea procrastina | noi procrastinam | voi procrastinați | ei, ele procrastinau |
| Pretérito perfecto | eu, io procrastinai | tu procrastinași | el, ea procrastină | noi procrastinarăm | voi procrastinarăți | ei, ele procrastinară |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu, io procrastinasem | tu procrastinaseși | el, ea procrastinase | noi procrastinaserăm | voi procrastinaserăți | ei, ele procrastinaseră |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | ― | ― | (voi) | ― | |
| Presente | - ― | (tu) procrastinează | - ― | - ― | (voi) procrastinați | - ― |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||