rakonti

Esperanto

rakonti
pronunciación (AFI)	/raˈkon.ti/
silabación	ra-kon-ti
longitud silábica	trisílaba
rima	on.ti

Etimología

Del francés raconter y del italiano raccontare.

Verbo transitivo

1

Relatar, contar, narrar.

Conjugación

Conjugación de rakonti  (regular) [▲▼]

Infinitivo	rakonti
Condicional	rakontus
Imperativo	rakontu
	Presente	Pretérito	Futuro
Personal	pres. rakontas	pret. rakontis	fut. rakontos
Part. activo	pres. rakontanta, rakontantaj, rakontantan, rakontantajn	pret. rakontinta, rakontintaj, rakontintan, rakontintajn	fut. rakontonta, rakontontaj, rakontontan, rakontontajn
Part. activo nominal	pres. rakontanto, rakontantoj, rakontanton, rakontantojn	pret. rakontinto, rakontintoj, rakontinton, rakontintojn	fut. rakontonto, rakontontoj, rakontonton, rakontontojn
Part. activo adverbial	pres. rakontante	pret. rakontinte	fut. rakontonte
Part. pasivo	pres. rakontata, rakontataj, rakontatan, rakontatajn	pret. rakontita, rakontitaj, rakontitan, rakontitajn	fut. rakontota, rakontotaj, rakontotan, rakontotajn
Part. pasivo nominal	pres. rakontato, rakontatoj, rakontaton, rakontatojn	pret. rakontito, rakontitoj, rakontiton, rakontitojn	fut. rakontoto, rakontotoj, rakontoton, rakontotojn
Part. pasivo adverbial	pres. rakontate	pret. rakontite	fut. rakontote