ridi
Apariencia
| ridi | |
| pronunciación (AFI) | /ˈɾi.di/ |
Etimología
[editar]Del latín ridere. Se da también en italiano
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Reír.
Conjugación
[editar]Conjugación de ridi (regular) [▲▼]
| Infinitivo | ridi | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | ridus | ||
| Imperativo | ridu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. ridas | pret. ridis | fut. ridos |
| Part. activo | pres. ridanta, ridantaj, ridantan, ridantajn | pret. ridinta, ridintaj, ridintan, ridintajn | fut. ridonta, ridontaj, ridontan, ridontajn |
| Part. activo nominal | pres. ridanto, ridantoj, ridanton, ridantojn | pret. ridinto, ridintoj, ridinton, ridintojn | fut. ridonto, ridontoj, ridonton, ridontojn |
| Part. activo adverbial | pres. ridante | pret. ridinte | fut. ridonte |